Tim Coronel                   Gaby Uljee

Tim Coronel 
Voor de buitenstaander is het haast onmogelijk in een oogopslag te zien of je nu met Tim of zijn tweelingbroer Tom te maken hebt. Toch is het heel simpel: Tim rijdt Dakar. Dat is nét dat tandje meer. Want om binnen zijn aan racen verslaafde familie nog in een auto op te vallen, moet je behoorlijk je best doen. Voor Tim is zijn deelname aan de rally dan ook het verleggen van zijn grenzen. En dan te bedenken dat Tim binnen zijn autogekke familie aanvankelijk nog het minst geïnteresseerd was in de lucht van hoogoctaan benzine en heet rubber. ‘Mijn opa, vader, broers, allemaal zaten ze op de racemotor of in de autosport. Maar pas toen mijn tweelingbroer heel serieus ging racen, kreeg ik ook de kriebels. Waar dat toe geleid heeft, weten we allemaal. Maar toch is dat allemaal geen Dakar. Dit wordt pas mijn tweede. Vorig jaar kregen Gaby en ik het voordeel van de twijfel. We reden hem uit en we werden, niet in het minst tot onze eigen verbazing, tweede in het Rookie klassement. Dit jaar zijn we geen rookie meer: nu moeten we nog beter presteren. Dat zal niet meevallen. Het blijft de meest onvoorspelbare rally ter wereld waar niets voor granted is. Zoiets van ‘In het verleden behaalde resultaten geven geen garantie voor de toekomst’. Waarom Gaby en ik zo’n goed team zijn? Omdat ze al jaren mijn vriendin is en mij als geen ander kent. Ik ben, helaas soms, een rijder uit de categorie ‘gas op de plank, blik op oneindig’. Daar red je het niet mee in een Dakar. Gaby weet mij op het kritieke moment tot rust te manen en ze is heel secuur: dat is een prima eigenschap voor een navigator. We hebben vorig jaar hebben ontzettend zitten kicken in de Bowler Wildcat. Ik verwacht daarom veel van de Nemesis. Alleen dat geluid al! Blunders? Tsja, eigenlijk niet of nauwelijks. Dat verbaasde mij zelf ook hogelijk.’

Gaby Uljee
'Dakar is geen circuit. Ervaring helpt, maar zegt niet alles. In de zandbak staan geen vangrails.' Uit alles blijkt dat de 31-jarige Gaby Uljee net even meer relativeert dan haar partner Tim Coronel. Tomeloos enthousiast is ze wel. Over autosport én over de zwaarste rally ter wereld. Achter het stuur van haar raceauto ontpopt ze zich geregeld als een tijgerin op de internationale circuits. Maar met het routeboek op schoot tijdens de Dakar Rally is ze de rustige stuurvrouw die haar vent veilig naar de finish loodst. 'Ik heb ook twee jaartjes meer ervaring,' grinnikt ze. Dit wordt haar derde Dakar, in 2006 reed ze al een persauto nadat ze het jaar daarvoor participeerde in de Dakar Challenge. Als doener voelt ze zich prima thuis binnen het team van Dakarsport.com. 'Ik heb nog nooit zoveel vakidioten met zoveel passie en inzet aan hetzelfde project zien werken. Die jongens gaan echt tot het gaatje, ieder met zijn eigen unieke inbreng. Daarmee bouw je een hechte groep. Dat moet ook, want Dakar, en zeker met zo’n grote groep, is een enorme uitdaging. Ik ga ervan uit dat de Nemesis nog beter is dan de Wildcat. Het is natuurlijk een soort ultieme droom om samen met je partner dit avontuur te mogen meemaken. We kennen elkaar door en door en vullen elkaar goed aan en samen gaan we er helemaal voor. Vorig jaar hebben we met van alles ontzettend geblunderd. Teveel om op te noemen. Logisch, want het was de eerste keer, dan kun je gewoon niet alles goed doen. Maar we hebben wel de finish gehaald en dat is het enige dat uiteindelijk telt.' Ook Gaby leeft helemaal naar dit avontuur toe. 'In de aanloop naar de rally ben ik veel aan het sleutelen met de jongens, om te kijken hoe die auto in elkaar steekt. Als je weet wat je bedient, kun je er ook beter mee rijden…'